Met de snelheid van het licht

De gezonde levensstijl die ik, soms met frisse tegenzin, probeer vol te houden brengt me op bijzondere plekken. Zo nam ik de verkeerde afslag bij een loop in het Amsterdamse bos en leerde ik daarmee het verschil tussen 5 km en 10 Engelse mijl. Top. Eén misvatting over de starttijd en één gemiste bewegwijzering leidde tot 10 kilometer op een paar benen die de 5 net onder de knie hadden.

Gisteren was het weer tijd voor een kleine krachtmeting. Met mezelf natuurlijk, want het niveau om van anderen te winnen, heb ik nog lang niet. Er zou een Night Run zijn in Utrecht en wij deden mee. Om en nabij de 5 kilometer in het donker met zoveel mogelijk reflectie en lichtjes. Ik had er zin in.

Slecht geïnformeerd vanwege mijn eigen laksheid om informatie op te zoeken, had ik het beeld van een lint lopers met flikkerende lampjes langs de Utrechtse grachten. Omdat je zo’n kans natuurlijk niet laat lopen (sorry voor de slechte woordgrap), had ik zoveel mogelijk mensen verzameld. Mijn man, vader, zusje, oom, nichtjes, goede vriend en ik, helemaal klaar voor de Night Run.

De week van tevoren kreeg ik de informatie mail. Verzamelen bij Stadion Galgenwaard. Een kleine rekensom maakte mij meteen duidelijk dat je in 5 km niet bij de grachten en weer terug bent. Ach, we hadden ons nou eenmaal ingeschreven, dan konden we ook maar beter lopen. Met een klein beetje scepsis over de route maar met zin in dit familie uitje gingen we richting het stadion.

Weer een verkeerde inschatting mijnerzijds want oh, wat was het leuk. Bij de inschrijving kregen we een hoofdlamp, glowstick bril en losse glowsticks. Nadat iedereen zich uitgedost had als een neonkerstboom, mochten we voor het stadion verzamelen voor de warming-up. Eerlijk is eerlijk, het “Nederland in Beweging”-gehalte was redelijk hoog maar het fanatisme en de lol waren er niet minder om. Lopers schoten in de lach maar deden ondertussen van jong tot oud écht mee.

Na de start bleek dat het echt een run was en geen wedstrijd. Een stukje langs het water, dwars door de bossen en als klap op de vuurpijl, langs onze trouwlocatie. Niet dat ik mijn man daarbij romantisch in de ogen kon kijken, die liep inmiddels voorop. Blijkbaar is toch alles een beetje een wedstrijd.

Bij terugkomst kregen we bubbels. Altijd lekker met 7 (dat is dus om en nabij 5) km in de benen. Als je ergens binnenkomt en er staan bubbels en hapjes op je te wachten, is dat al gauw een hoogtepunt. Nu kon het niet op tegen de weg ernaartoe: Het was mooi, het was koud en het was gewoon heel erg gezellig. Volgend jaar weer!

♥ Dagmar

20161219_2000252

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s