Ode

Vandaag is de laatste dag bij mijn huidige baan. Ik heb zelf gekozen om weg te gaan dus het is gelukkig geen drama. Toch word ik er nogal melancholisch van. Vanochtend voor het laatst over het landweggetje dat zo mooi is als het gevroren heeft. Daarna het laatste opleidingshalfuurtje dat leerzaam is maar wat ik ook vervloekt heb, als de donderdagavond iets te gezellig bleek.

Het is een bijzonder bedrijf. Er is een groot verloop maar een heel sterk wij-gevoel. Wij weten hoe het werkt en als het niet naar behoren werkt, lossen wij het op. Het voelt gek om hier weg te gaan. Met al z’n eigenaardigheden voel ik me hier thuis.

We hebben alle types hier rondlopen. De ontwikkelaars die je afstraffen als je de vraag niet helder stelt maar die altijd bereid zijn om de vraag vervolgens uitgebreid te beantwoorden. De managers met een grote mond en een klein hartje. Van hen heb ik leren discussiëren om het winnen en leren discussiëren voor de lol. Niet over je heen laten lopen maar met een brede lach accepteren dat het niet altijd gaat zoals je wilt.

Met knikkende knieën heb ik mijn poot stijf leren houden. Ik heb gestampvoet om mijn zin te krijgen en meer dan eens met hangende pootjes fouten toegegeven. Net van school was het een surrealistische ervaring dat mensen opeens van je verwachten dat je knopen doorhakt.

Advies inwinnen bij de verschillende afdelingen deed mij met enige regelmaat voelen als een dom blondje. De artikelafdeling, waarvan ik het nut wel begreep maar het complete proces nog steeds niet, bleef altijd rustig uitleg geven. De helpdesk maakte me belachelijk als ik een compleet verkeerde aanname deed maar we vonden elkaar in de wens klanten te helpen. Dan kun je weinig meer fout doen. Stuk voor stuk mannen (en een vrouw) met hart voor de klanten, de zaak en hun collega’s.

Onze consultants zijn uit hetzelfde hout gesneden. Volgens mij is dat best bijzonder, een bedrijf waar de medewerkers de klant écht op 1 hebben staan. Mocht het in de rest van mijn carrière toch niet zo bijzonder blijken, was het in ieder geval leerzaam en een prachtig voorbeeld.

Administratief ben ik geen wonder. Hoe fijn is het dan als de afdeling administratie je reminders stuurt (en stuurt en stuurt en stuurt). Mijn redding als er links iets van mijn bureau afviel terwijl ik rechts iets op probeerde te lossen.

We hebben hier ook die ene die alles weet. Volgens mij werkt er zo één bij elk bedrijf. Afgezien van dat ze een betrokken en lieve collega is, zitten bijna alle bedrijfsprocessen in haar hoofd. Wat moet dat af en toe vermoeiend zijn als je niet alleen zoveel weet, maar ook iedereen jou weet te vinden omdat je alles weet. Reddende engel, met engelengeduld en nooit te beroerd om toch te helpen.

De heren van de serviceafdeling: Helden. Keer op keer weer uitleggen waarom ik iets beloofd had wat niet kon en hoe ik dat op kon lossen. Last minute toch weer in de auto springen om de klant te helpen en altijd in voor een geintje.

Grenzeloos respect heb ik gekregen voor de directie. Dat betekent niet dat ik het altijd met ze eens was, integendeel. Wel kon ik dat altijd kwijt en keken we samen naar een oplossing. Soms was dat recht tegen mijn gevoel in. Jammer dan. Als je zo hard werkt aan je eigen bedrijf, hoeft ook lang niet iedereen het met je eens te zijn.

Mijn directe collega’s, wat heb ik een lol met ze gehad. Snedige, foute opmerkingen continu heen en weer. Met 40 uur per week word je toch een beetje familie. Zo sta je ook achter elkaar als er iemand kwaad spreekt over ons. Afblijven! Toegegeven, hier en daar een moment van frustratie hoort erbij. Gelukkig is dat nooit lang en eigenlijk ook wel grappig, achteraf. Hier ook de plek om ze te bedanken voor alle steun in mindere dagen.

Jongens, wat ga ik ze allemaal missen straks. Ja, ik heb zin in mijn nieuwe baan maar straks om 5 uur trek ik de deur achter me dicht met gemengde gevoelens.

♥ Dagmar20161230_0923478

5 thoughts on “Ode

  • Lieve Dagmar,
    Wat een mooie herkenbaar verhaal en wat zal ik jou ook missen! Bedankt voor je gezelligheid, interesse en steun. En geloof het of niet ik heb ook veel van jou geleerd, vooral je voorbereiding en tact in je gesprekken kan ik erg waarderen.
    Liefs!

    Like

  • Lieve Dagmar,

    Jij bent een waardige collega !
    Super leuk geschreven en we gaan je zeker missen.

    Keep your head up! Be Blessed in je nieuwe baan en collega’s

    Like

  • Wat ga ik jou missen! Zo gek dat je zometeen niet vrolijk binnen komt lopen met je sla bakkie.
    Ik heb ontzettend veel van je geleerd en ben blij dat ik met jou heb mogen werken.
    And maybe some day we’ll meet again! 😉

    Ik wens je heel veel succes maar vooral ook plezier met je nieuwe baan.

    You got this!

    Veel liefs

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s